Zorg voor geschikte woningen voor ouderen

Onderstaand een integraal overgenomen artikel uit Het FD. Het artikel is geschreven door Peter van Lieshout, hoogleraar theorie van de zorg in Utrecht, lid van de WRR (Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid) en Voorzitter van de Raad van Commissarissen van de Alliantie.

Het is voor Den Haag telkens opnieuw een lastige opgave in samenhang te creëren tussen beleidsterreinen. Het is echter wel bijzonder zuur dat dit dreigt te mislukken op het gebied van de langdurige zorg.

Op instigatie van het ministerie van VWS gaat het aantal plaatsen in intramurale voorzieningen fors omlaag. Mensen met beperkingen moeten langer thuis blijven wonen. De komende jaren krimpt de omvang van de intramurale zorg met 30%. Dat betekent dat alleen al de komende vijf jaar meer dan 60.000 mensen die tot op heden naar een intramurale voorzieningen verhuisd zouden zijn, daar niet langer terechtkunnen. En dat terwijl – alle verhalen over een uitdijende AWBZ ten spijt – het aantal intramurale plaatsen per tachtigplusser sinds 1980 al met twee derde is afgenomen.

In de discussie over de vraag hoe die verschuiving opgevangen moet worden, gaat het er nu vooral over hoe gemeenten en zorg- en welzijnsinstellingen de zorg voor mensen die thuis blijven wonen het beste kunnen regelen. Dat is echter slechts een deel van het verhaal. Het is minstens zo belangrijk om te zorgen dat er voor thuiswonende ouderen de komende jaren passende huizen zijn om thuis te wonen. (Dit geldt trouwens ook voor mensen met een verstandelijke beperking of psychiatrische aandoening, maar dat terzijde.)

LEES MEER…